راهنمای نصب سیستم کنفرانس؛ از طراحی تا اجرای بی‌نقص در سالن جلسات

زمان مطالعه: 11 دقیقه

نصب سیستم کنفرانس فقط وصل‌کردن چند کابل و گذاشتن چند یونیت روی میز نیست؛ این کار یک فرآیند دقیق و مرحله‌به‌مرحله است که اگر درست انجام شود، جلسه‌ها بدون نویز، قطع‌ووصلی یا سردرگمی برگزار می‌شوند. در این راهنما از اکوسید تمام مراحل نصب از طراحی اولیه تا راه‌اندازی نهایی را به شما توضیح داده‌ایم تا بتوانید یک سیستم پایدار و حرفه‌ای راه‌اندازی کنید.

مرحله اول نصب سیستم کنفرانس؛ طراحی و جانمایی اولیه

طراحی و جانمایی، پایه‌گذار عملکرد صحیح کل سیستم است؛ اگر این مرحله دقیق انجام شود، بقیه مسیر هموارتر خواهد بود.

1- شناسایی فضا

قبل از انتخاب هر تجهیزی باید بدانیم سالن:

• چه ابعادی دارد.
• چند شرکت‌کننده در آن حضور دارند.
• نوع چیدمان جلسه چیست (مدیریتی، آموزشی، شورایی و …)

این اطلاعات مشخص می‌کند سیستم باید چه ظرفیتی داشته باشد و کابل‌کشی یا نصب آنتن چگونه انجام شود.

2- انتخاب چیدمان و محل قرارگیری یونیت‌ها

براساس نوع جلسه، چیدمان متفاوتی انتخاب می‌شود:

• U شکل برای جلسات رسمی
• کلاسی برای محیط‌های آموزشی
• گرد برای جلسات تعاملی

در این مرحله جای دقیق هر یونیت روی میز مشخص می‌شود تا در ادامه کابل‌کشی یا آدرس‌دهی دچار مشکل نشوید.

3- تعیین محل نصب یونیت مرکزی و تجهیزات جانبی

یونیت مرکزی باید در مکانی قرار بگیرد که:

• دسترسی راحت به برق و شبکه داشته باشد.
• مسیر کابل‌ها کوتاه و امن باشد.
• در رک یا اتاق کنترل محافظت شود.

این کار از نویز، قطعی و آسیب فیزیکی جلوگیری می‌کند.

4- تصمیم‌گیری درباره سیمی یا بی‌سیم‌بودن سیستم

در این مرحله از راه‌اندازی سیستم کنفرانس، باید تصمیم بگیرید که سیستم کنفرانس به‌صورت سیمی اجرا شود یا بی‌سیم؛ چون این انتخاب مستقیماً روی کیفیت و نحوه استفاده از سالن تأثیر می‌گذارد.

سیستم‌های سیمی برای سالن‌هایی با چیدمان ثابت گزینه بهتری هستند، چون:

• پایدارتر عمل می‌کنند.
• کیفیت صدای بالاتری دارند.
• تداخل کمتری ایجاد می‌کنند.

اگر سالن شما چندمنظوره است و چیدمان آن مرتب تغییر می‌کند، سیستم‌های بی‌سیم می‌توانند انتخاب مناسب‌تری باشند.

البته در سیستم‌های بی‌سیم باید به این موارد توجه داشته باشید:

• احتمال تداخل فرکانسی
• محل قرارگیری آنتن‌ها
• مدیریت شارژ یا باتری یونیت‌ها

در نهایت، این انتخاب باید با توجه به شرایط فنی سالن و نیاز شما انجام شود تا سیستم کنفرانس بهترین عملکرد را داشته باشد.

5- طراحی مسیرهای کابل‌کشی و تعیین ظرفیت هر رشته

در سیستم‌های سیمی، قبل از اجرای واقعی کابل‌کشی باید دقیقاً مشخص کنیم چند رشته کابل از یونیت مرکزی به سمت میزهای کنفرانس کشیده می‌شود و هر رشته چه تعداد یونیت را پشتیبانی می‌کند.

همچنین باید تعیین شود کابل‌ها قرار است از چه مسیری عبور کنند: کف‌خواب وسط سالن، داکت کنار دیوار یا کانال‌های داخلی میز. این تصمیم روی زیبایی، دوام و هزینه اجرای پروژه تأثیر مستقیم دارد.

6- پیش‌بینی آینده و توسعه احتمالی سیستم

در نهایت، مرحله اول نصب سیستم کنفرانس زمانی کامل می‌شود که آینده‌نگری هم در آن لحاظ شده باشد. باید بررسی کنیم که:

• آیا احتمال دارد در آینده تعداد شرکت‌کننده‌های جلسه بیشتر شود؟
• ممکن است ویژگی‌های جدید مثل رأی‌گیری، نمایشگر نام افراد، ترجمه همزمان یا ردیابی خودکار دوربین به سیستم اضافه شوند؟

اگر پاسخ مثبت باشد، لازم است از همان ابتدا پورت‌های اضافی، مسیرهای احتمالی کابل و فضای اضافی برای تجهیزات آینده در نظر گرفته شود. این کار باعث می‌شود سیستم در سال‌های بعد بدون تخریب و هزینه اضافی قابل توسعه باشد.

مرحله دوم نصب سیستم کنفرانس؛ بررسی اجزا و ظرفیت سیستم

حالا که نقشه راه مشخص شده، وقت آن است که اجزای سیستم را بشناسیم و مطمئن شویم ظرفیت‌ها با نیاز سالن هماهنگ‌اند.

1- شناخت یونیت مرکزی (Central Unit) و ظرفیت آن

این دستگاه مغز سیستم است و تمام میکروفن‌ها و بلندگوها به آن وابسته‌اند؛ شما باید قبل از نصب بررسی کنید که:

• از چند یونیت پشتیبانی می‌کند؟
• نوع پورت‌ها چیست؟
• آیا قابلیت ضبط یا شبکه دارد؟

فراموش نکنید که بررسی تعداد پورت‌ها، نوع آن‌ها (CAT5، کابل اختصاصی، XLR، RCA، LAN) و توان خروجی دستگاه نقش مهمی در طراحی دارد.

2- آشنایی با یونیت رئیس جلسه و شرکت‌کنندگان

یونیت رئیس امکاناتی مثل قطع میکروفن‌ها یا مدیریت صف صحبت دارد؛ مهم‌ترین پارامترها هنگام انتخاب یونیت‌ها عبارتند از:

• وجود بلندگوی داخلی
• نوع کپسول میکروفن
• نمایشگر وضعیت
• توپولوژی سیستم (زنجیره‌ای یا رینگ)

3- بررسی پاور یا اکسپنشن یونیت‌ها

در سیستم‌های بزرگ، نمی‌توانیم همه یونیت‌ها رو مستقیم به یونیت مرکزی وصل کنیم. محدودیت‌هایی مثل طول کابل یا تعداد یونیت در هر رشته باعث می‌شوند که نیاز به تجهیزات اضافی داشته باشیم.

• هر برند محدودیت خاص خودش را برای طول کابل و تعداد یونیت دارد.
• ممکن است نیاز به پاور اضافه یا واحدهای اکسپنشن داشته باشید.
• باید از ابتدا مشخص شود چند رشته کابل داریم و هر کدام چند یونیت را پشتیبانی می‌کند.
• بدون این محاسبات، احتمال افت صدا یا قطع ارتباط حین جلسه وجود دارد.

4- شناخت انواع کابل‌ها و محدودیت طول آن‌ها

هر سیستم کنفرانس، نوع خاصی از کابل را می‌طلبد. بعضی برندها کابل اختصاصی دارند، بعضی از کابل‌های CAT5 یا CAT6 استفاده می‌کنند. اما چیزی که اهمیت دارد، رعایت محدودیت‌های طول کابل و فاصله بین یونیت‌هاست.

• هر برند محدودیت مشخصی برای طول کابل و فاصله بین یونیت‌ها دارد.
• طول زیاد کابل می‌تواند باعث افت ولتاژ یا خطای دیجیتال بشود.
• باید مسیر دقیق کابل‌کشی تا میزها را محاسبه کنید.
• در صورت نیاز، تقسیم کابل به چند رشته می‌تواند از بروز مشکل جلوگیری کند.

5- بررسی امکانات جانبی سیستم

بعضی سیستم‌های کنفرانس امکاناتی مثل رأی‌گیری، نمایشگر نام، ضبط، کنترل نرم‌افزاری، پخش زنده، ارتباط با دوربین یا ترجمه همزمان دارند.

• قبل از نصب، باید مشخص کنید که کدام قابلیت‌ها فعال خواهند شد.
• این موضوع روی نیاز به کابل شبکه، اتصال به شبکه داخلی و تنظیمات نرم‌افزار تأثیر می‌گذارد.

مرحله سوم نصب سیستم کنفرانس: نصب فیزیکی، چیدمان و کابل‌کشی

در این مرحله باید تمام اجزا سرجای خودشان قرار بگیرند؛ به‌درستی، بدون شلوغی، بدون نویز و دقیقاً مطابق طراحی اولیه.

1- قرار دادن یونیت‌ مرکزی در محل مناسب

اولین قدم در نصب فیزیکی، قراردادن یونیت مرکزی در جای مناسب از قبل تعیین‌شده است.

• یونیت باید در رک یا روی میز تجهیزات قرار بگیرد، با تهویه مناسب و دسترسی راحت.
• کابل‌ها باید بدون فشار و زاویه تند از پورت‌ها خارج شوند.
• پیچ‌خوردگی یا کشیدگی کابل در نقطه اتصال، یکی از دلایل رایج قطعی ارتباط است.

2- چیدمان یونیت‌های کنفرانس روی میز

در چیدمان یونیت‌های کنفرانس روی میز باید دقت کنید که یونیت‌ها:

• در دسترس فرد باشند.
• مزاحم دید دیگران نشوند.
• فاصله دهان تا میکروفن استاندارد باشد.

3- شروع کابل‌کشی از یونیت مرکزی به یونیت‌ها

در مرحله کابل‌کشی سیستم سیمی، اتصال یونیت‌ها به‌صورت زنجیره‌ای انجام می‌شود:

• کابل اول از یونیت مرکزی به اولین یونیت، و سپس به‌ترتیب به سایر یونیت‌ها متصل می‌شود.
• کابل‌ها باید از دید پنهان باشند: داخل داکت، کانال یا زیر میز.
• اگر سیستم از توپولوژی رینگ پشتیبانی کند، انتهای رشته دوباره به یونیت مرکزی وصل می‌شود تا در صورت آسیب بخشی از کابل، ارتباط قطع نشود.
• در سالن‌های بزرگ، رشته‌ها از همین مرحله طبق طراحی اولیه جدا می‌شوند تا هر مسیر فقط تعداد مجاز یونیت را پشتیبانی کند و فشار روی یک مسیر نیفتد.

4- مدیریت دقیق کابل‌ها و جلوگیری از تداخل

در این مرحله از نصب سیستم کنفرانس، برای جلوگیری از نویز بهتر است:

• کابل صدا از کابل برق فاصله داشته باشد.
• مسیر عبور کابل از کف یا زیر میز باشد.
• از داکت و بست استاندارد استفاده شود.

5- نصب آنتن‌ها در صورت استفاده از سیستم بی‌سیم

در سیستم‌های بی‌سیم، آنتن یا واحد فرستنده/گیرنده باید در ارتفاع مناسب و با دید مستقیم به یونیت‌ها نصب شود.

• مانع‌هایی مثل پرده، رک بسته یا دیوار می‌توانند باعث افت کیفیت یا قطع ارتباط شوند.
• بعد از نصب، کابل برق و شبکه وصل می‌شود ولی دستگاه روشن نمی‌شود تا تست نهایی انجام شود.

6- بررسی نهایی قبل از روشن‌کردن سیستم

بعد از قرارگرفتن همه یونیت‌ها و پایان کابل‌کشی، باید یک بررسی نهایی انجام شود.

• سوکت‌ها محکم باشند و کابل اضافی روی میز دیده نشود.
• از پیچ‌خوردگی، تداخل با کابل برق یا نویز احتمالی جلوگیری شود.
• مسیر کابل‌ها طوری باشد که با حرکت صندلی یا عبور افراد، فشار ناگهانی وارد نشود.

در این مرحله، نصب فیزیکی کامل شده و سیستم آماده‌ی تنظیمات نرم‌افزاری و تست نهایی‌ست.

مرحله چهارم نصب سیستم کنفرانس: اتصال سیستم کنفرانس به صوت، ضبط، شبکه و نرم‌افزار

حالا وقت آن رسیده که سیستم کنفرانس را به بقیه تجهیزات مثل صوت سالن، دستگاه‌های ضبط و شبکه متصل کنیم تا همه‌چیز یکپارچه عمل کند.

1- اتصال سیستم کنفرانس به سیستم صوت سالن

بعد از نصب یونیت‌ها و کابل‌کشی، اولین قدم اتصال خروجی صوتی یونیت مرکزی به سیستم صوتی سالن است.

• یونیت مرکزی خروجی‌هایی مثل XLR یا RCA دارد که باید به ورودی میکسر یا آمپلی‌فایر وصل شوند.
• سیگنال خروجی باید با ورودی مقصد سازگار باشد تا از نویز و دیستورت جلوگیری شود.
• در سالن‌هایی با چند اسپیکر، برای کنترل بهتر صدا و تنظیمات، اتصال از طریق میکسر توصیه می‌شود.

2- اتصال تجهیزات خارجی و ورودی‌های جانبی

سیستم‌های کنفرانس قابلیت دریافت ورودی از:

• لپ‌تاپ
• موبایل
• پخش‌کننده صوت
• سیستم ترجمه همزمان

را دارند؛ این صدا از طریق بلندگوهای یونیت‌ها در کل سالن پخش می‌شود.

3- اتصال سیستم به تجهیزات ضبط جلسه

ضبط جلسه در بیشتر سیستم‌های کنفرانس ضروری است و به دو شکل انجام می‌شود:

• اگر یونیت مرکزی خروجی USB یا ضبط داخلی داشته باشد، با اتصال فلش یا هارد، صدا مستقیماً ذخیره می‌شود (معمولاً با فرمت WAV یا اختصاصی)
• اگر این قابلیت وجود نداشته باشد، خروجی صوت باید به رکوردر حرفه‌ای یا کارت صدای کامپیوتر وصل شود.
• در حالت دوم، کیفیت ضبط به تجهیزات جانبی بستگی دارد و باید دستگاه‌های با نویز کم و ورودی مناسب انتخاب شوند.

4- اتصال سیستم کنفرانس به شبکه و کامپیوتر

در سیستم‌های دارای نرم‌افزار مدیریت جلسه (مثل Bosch، Taiden، Vissonic و…)، اتصال به شبکه بسیار مهم است:

• یونیت مرکزی از طریق پورت LAN به کامپیوتر اپراتور یا شبکه IT مجموعه وصل می‌شود.
• پس از اتصال، تنظیم IP دستگاه و کامپیوتر باید هماهنگ شود تا نرم‌افزار سیستم را شناسایی کند.
• نرم‌افزار قابلیت‌هایی مثل مدیریت صف صحبت، رأی‌گیری، کنترل صدا، تنظیمات میکروفن و اتصال به دوربین‌های ردیاب را فعال می‌کند.

اتصال درست شبکه، کلید استفاده از امکانات پیشرفته سیستم است.

5- آماده‌سازی بستر ارتباط تصویری (در صورت وجود دوربین ردیاب)

اگر سیستم از دوربین اتوترکینگ پشتیبانی کند، باید ارتباط بین یونیت مرکزی و کنترلر دوربین برقرار شود.

• اتصال معمولاً از طریق LAN یا پورت سریال انجام می‌شود.
• هر یونیت باید در نرم‌افزار با شماره صندلی تطبیق داده شود تا دوربین هنگام فعال شدن میکروفن، روی همان فرد زوم کند.
• اتصال فیزیکی کابل‌ها در همین مرحله انجام می‌شود، اما تنظیمات نهایی در مرحله راه‌اندازی کامل صورت می‌گیرد.

6- اتصال نهایی و بررسی سازگاری تمامی مسیرها

در پایان، باید همه مسیرهای صوت، شبکه و ضبط بررسی و اطمینان حاصل شود که بدون تداخل و مشکل به هم متصل شده‌اند:

• کابل‌های صدا نباید کنار کابل برق باشند تا نویز ایجاد نشود.
• سوکت‌ها باید سالم، محکم و بدون شل‌بودگی باشند.
• قبل از روشن‌کردن سیستم، تمام مسیرها به‌صورت آزمایشی بررسی می‌شوند تا از بروز خطا جلوگیری شود.

مرحله پنجم نصب سیستم کنفرانس: راه‌اندازی اولیه، تنظیمات نرم‌افزاری و تست عملکرد سیستم

بعد از نصب سیستم کنفرانس و اتصال تجهیزات، حالا نوبت راه‌اندازی نرم‌افزاری و تست کامل سیستم است تا مطمئن شویم همه‌چیز دقیق و بدون نقص کار می‌کند.

1- روشن‌کردن یونیت مرکزی و بررسی وضعیت اولیه

بعد از اطمینان از صحت کابل‌کشی، یونیت مرکزی روشن می‌شود.

• دستگاه چند ثانیه برای بوت نیاز دارد و سپس چراغ‌های وضعیت فعال می‌شوند.
• باید بررسی کنیم آیا خطا یا هشدار نمایش داده می‌شود یا نه.
• در مدل‌های دارای نمایشگر، اطلاعاتی مثل تعداد یونیت‌ها، وضعیت تغذیه و سلامت کابل‌ها دیده می‌شود.
• اگر خروجی مانیتور یا نرم‌افزار دارد، باید وضعیت سیستم را از طریق رابط گرافیکی هم چک کنیم.

2- شناسایی و آدرس‌دهی یونیت‌ها

هر یونیت باید یک شناسه (ID) داشته باشد تا سیستم بتواند تشخیص بدهد که چه کسی در چه زمانی صحبت می‌کند.

• بعضی دستگاه‌ها ID رو خودکار تعیین می‌کنند، ولی بهتر است این کار دستی یا با روش کنترل‌شده انجام شود.
• شماره‌گذاری یونیت‌ها باید مطابق نقشه سالن باشد، مخصوصاً در سالن‌هایی با چیدمان ثابت.
• این هماهنگی برای رأی‌گیری، کنترل دوربین و نمایش نام افراد ضروری‌ست.

3- تعیین نقش یونیت‌ها (رئیس، ناظر، شرکت‌کننده)

در این مرحله باید نقش یونیت‌ها مشخص شود.

• یونیت “Chairman” قابلیت‌هایی مثل قطع میکروفن‌ها، مدیریت صف صحبت و اولویت (Priority) را دارد.
• این نقش به رئیس جلسه کمک می‌کند تا بتواند نظم جلسه را حفظ کند.
• بعضی سیستم‌ها نقش‌های دیگری مثل ناظر یا اپراتور هم دارند که باید بسته به مدل دستگاه تنظیم شوند.

4- تنظیم حالت عملکرد میکروفن‌ها

سیستم کنفرانس چند حالت مدیریت صحبت دارد که بسته به نوع جلسه و تعداد افراد، باید یکی از آن‌ها را انتخاب کنیم.

حالت	ویژگی
Free Mode	همه می‌توانند آزادانه و همزمان صحبت کنند.
FIFO	فقط تعداد مشخصی میکروفن فعال می‌شود و بقیه وارد صف انتظار می‌شوند.
Request-to-Speak	افراد درخواست صحبت می‌دهند و رئیس جلسه درخواست‌ها را مدیریت می‌کند.

انتخاب حالت مناسب به نوع سیستم و شرایط جلسه بستگی دارد.

5- تنظیم سطح صدا، فیلترها و کیفیت صوت

در این مرحله باید تنظیماتی مثل Gain، EQ و High Pass Filter برای میکروفن‌ها اعمال شود.

• اگر صدا زیاد باشد، ممکن است فیدبک یا اکو ایجاد شود؛ اگر کم باشد، کیفیت ضبط پایین می‌آید.
• برای تنظیم دقیق، معمولاً از شرکت‌کننده‌ها می‌خواهیم به‌نوبت صحبت کنند.
• بعضی سیستم‌ها تنظیمات جداگانه برای هر یونیت دارند، بعضی فقط یک تنظیم کلی.
• در هر دو حالت، تنظیمات باید دقیق انجام شود تا وضوح صدا بهینه باشد.

6- تست کامل ارتباط، صوت و امکانات جانبی

بعد از تنظیمات اولیه، نوبت تست کامل سیستم می‌رسد.

• هر یونیت باید جداگانه بررسی شود: دکمه روشن/خاموش، بلندگوی داخلی، LED وضعیت و ارسال صدا.
• کیفیت صدای خروجی در سالن هم تست می‌شود.
• اگر دوربین ردیاب فعال است، باید مطمئن شویم با روشن‌شدن هر میکروفن، دوربین به‌درستی حرکت می‌کند
• در صورت فعال‌بودن رأی‌گیری، حالت‌های بله، خیر و ممتنع باید آزمایش شوند تا نتایج به‌درستی ثبت شود.

7- ذخیره تنظیمات و نهایی‌سازی سیستم

بعد از اطمینان از عملکرد صحیح سیستم، باید تنظیمات را ذخیره کنیم.

• ذخیره‌نکردن باعث می‌شود بعد از ری‌استارت یا قطع برق، تنظیمات پاک شوند.
• حتماً در همین مرحله یک نسخه پشتیبان هم تهیه کنید تا در صورت نیاز، مجبور به تنظیم مجدد نباشید.

مرحله ششم نصب سیستم کنفرانس؛ تست نهایی و عیب‌یابی سیستم

حالا که همه‌چیز آماده است، باید سیستم را مثل یک جلسه واقعی اجرا کنیم تا از عملکرد درست و بدون ایراد آن مطمئن شویم.

1- اجرای تست کامل شبیه‌سازی جلسه

در این مرحله، یک جلسه واقعی شبیه‌سازی می‌شود.

• همه یونیت‌ها روشن می‌شوند و افراد یا اپراتور به‌نوبت پشت هر یونیت قرار می‌گیرند و میکروفن را فعال می‌کنند.
• این تست نشان می‌دهد که آیا همه یونیت‌ها درست شناسایی شده‌اند و ارتباط بدون تأخیر یا قطعی‌ست.
• صدای هر یونیت جداگانه بررسی می‌شود تا سطح و کیفیت صدا یکسان باشد.
• مشکلاتی مثل افت ولتاژ یا نویز در یونیت یا کابل‌ها توی همین تست مشخص می‌شوند.

2- بررسی کامل کیفیت صوت در نقاط مختلف سالن

صدای خوب فقط پشت میز کافی نیست؛ باید در کل سالن کیفیت مناسبی داشته باشد.

• اپراتور باید با حرکت در بخش‌های مختلف، وضوح صدا، شدت، نبود نویز، اکو و فیدبک رو بررسی کند.
• اگر جایی اکو یا فیدبک بود، معمولاً به تنظیمات EQ، Gain یا محل اسپیکرها مربوط است و باید اصلاح شود.
• این کار کمک می‌کند جلسات بدون صداهای آزاردهنده برگزار شود.

3- تست امکانات جانبی مثل رأی‌گیری، نمایشگرها یا دوربین ردیاب

در این مرحله باید قابلیت‌های پیشرفته سیستم شبیه‌سازی و بررسی شوند:

• در صورت وجود رأی‌گیری، گزینه‌های بله، خیر و ممتنع از هر یونیت ارسال می‌شوند و صحت نمایش نتایج بررسی می‌شود.
• اگر دوربین ردیاب فعال باشد، باید تست کنیم که با روشن‌شدن هر میکروفن، دوربین به موقعیت درست حرکت کند و زاویه یا سرعت آن مشکلی نداشته باشد.
• در صورت داشتن نمایشگر نام یا پنل دیجیتال، باید مطمئن شویم اطلاعات درست و بدون جابه‌جایی نمایش داده می‌شوند.

4- بررسی ارتباط سیستم با نرم‌افزار مدیریت

در این مرحله بررسی می‌کنیم که نرم‌افزار مدیریت جلسه بدون خطا به یونیت مرکزی وصل شده باشد.

• لیست یونیت‌ها، نقش‌ها، حالت‌ها و تنظیمات صوت باید در نرم‌افزار بررسی شود.
• اگر سیستم امکاناتی مثل ضبط دیجیتال، گزارش‌گیری یا لیست سخنران‌ها دارد، همین‌جا باید تست شود.
• مشکلات رایجی مثل خطای IP یا عدم شناسایی دستگاه معمولاً در این مرحله مشخص و قابل‌حل هستند.

5- مستندسازی کامل پروژه

حالتی حرفه‌ای و ضروری در پروژه‌های صوتی، تهیه مستندات کامل است.

این مستندات شامل موارد زیر می‌شود:

• نقشه کابل‌کشی نهایی
• شماره و نقش هر یونیت
• تنظیمات صوتی اعمال‌شده
• اطلاعات IP و تنظیمات شبکه
• توضیح نحوه استفاده برای اپراتور
• راهنمای رفع ایرادات ساده

این مستندات بعدها برای سرویس، تعمیر یا توسعه سیستم بسیار حیاتی هستند و به کارفرما کمک می‌کنند بدون وابستگی به نصاب بتوانند مشکلات معمول را برطرف کنند.

6- آموزش کارفرما یا اپراتور سالن

بعد از پایان تست، باید نحوه کار با سیستم را به اپراتور یا تیم فنی مجموعه آموزش دهیم. این آموزش شامل روشن و خاموش‌کردن صحیح سیستم، کار با نرم‌افزار، مدیریت صف صحبت، تنظیمات پایه صوت و روش برخورد با مشکلات احتمالی‌ست. هدف این است که تیم سالن بتواند بدون نیاز به متخصص، جلسه را مدیریت کند.

جمع‌بندی

نصب سیستم کنفرانس یک کار تخصصی‌ست که اگر به‌درستی طراحی و اجرا شود، سال‌ها بدون نویز، بدون قطع‌ووصلی و با کیفیت پایدار برای شما کار می‌کند.

کلید موفقیت در نصب حرفه‌ای، رعایت سه اصل است:

• طراحی دقیق قبل از هرگونه کابل‌کشی
• استفاده از تجهیزات استاندارد و سازگار
• تنظیمات نرم‌افزاری و تست واقعی سیستم قبل از بهره‌برداری

اگر قصد دارید برای سالن خود، سیستم کنفرانس تهیه یا نصب کنید، ما در اکوسید می‌توانیم طراحی، تجهیز و اجرای کامل پروژه را با کمترین خطا انجام دهیم؛ پس با ما در تماس باشید.

09123535733

02537724425